Frezowanie
Obróbka za pomocą narzędzi High Feed
Jak wykorzystać frezowanie z dużym posuwem i ograniczyć obciążenia narzędzia.
Frezowanie z dużym posuwem pozwala zwiększyć wydajność obróbki, ograniczając jednocześnie obciążenie promieniowe narzędzia. Warunkiem jest właściwy dobór freza, płytki, strategii wejścia i parametrów początkowych.
W skrócie
- stosuj niewielką głębokość skrawania i wysoki posuw na ostrze,
- dbaj o płynne wejście narzędzia oraz stałe obciążenie,
- sprawdź rzeczywistą średnicę skrawania używaną przez CAM,
- parametry zawsze potwierdź dla konkretnego narzędzia i materiału.
Na czym polega frezowanie High Feed?
Metoda High Feed wykorzystuje geometrię płytki o małym kącie przystawienia. Większa część siły skrawania jest kierowana osiowo, w stronę wrzeciona. Dzięki temu proces może być stabilny także przy długim wysięgu, a posuw stołu może być znacznie większy niż podczas klasycznego frezowania.
Nie oznacza to jednak dowolnego zwiększania posuwu. Wysoką wydajność uzyskuje się przez połączenie małej głębokości skrawania, kontrolowanej szerokości zaangażowania i właściwego posuwu na ostrze.
Gdzie ta strategia sprawdza się najlepiej?
High Feed jest szczególnie przydatny podczas zgrubnej obróbki płaszczyzn, kieszeni i form, a także przy usuwaniu materiału na długim wysięgu. Może ograniczyć drgania oraz poprawić przewidywalność trwałości ostrza.
- obróbka zgrubna stali, stali nierdzewnej i żeliwa,
- frezowanie głębokich kieszeni i trudno dostępnych powierzchni,
- praca na długim wysięgu narzędzia,
- obróbka form i matryc z użyciem ścieżek adaptacyjnych.
Dobór freza i płytek
Najpierw należy określić materiał, stabilność mocowania, dostępny moment obrotowy oraz maksymalny wysięg. Średnica freza powinna zapewnić swobodne odprowadzanie wiórów i pozwolić zachować płynną ścieżkę. Przy mniej stabilnych warunkach warto rozpocząć od mniejszego zaangażowania i zwiększać parametry po ocenie dźwięku, wióra oraz powierzchni.
| Warunek | Kierunek doboru |
|---|---|
| Długi wysięg | Mniejsza średnica, łagodna geometria i ograniczona szerokość skrawania |
| Niestabilne mocowanie | Niższe parametry startowe i płynne wejście po łuku |
| Duża objętość materiału | Stałe obciążenie ostrza oraz ścieżka adaptacyjna |
| Trudne odprowadzanie wiórów | Skuteczne chłodzenie lub przedmuch i dodatkowa przestrzeń na wiór |
Jak ustalić parametry początkowe?
Punktem wyjścia powinny być dane producenta konkretnego freza i gatunku płytki. W programie CAM trzeba uwzględnić rzeczywistą średnicę skrawania, ponieważ wpływa ona na obliczenie posuwu i prędkości. Pierwszą próbę wykonuj przy bezpiecznym zaangażowaniu, a następnie zwiększaj wydajność etapami.
- Potwierdź materiał oraz jego twardość.
- Sprawdź maksymalną głębokość skrawania dla geometrii płytki.
- Ustal posuw na ostrze według tabel producenta.
- Zaprogramuj łagodne wejście i wyjście z materiału.
- Oceń wiór, dźwięk, obciążenie wrzeciona i stan krawędzi.
Najczęstsze błędy
Najwięcej problemów powodują gwałtowne zmiany kierunku, zbyt duża głębokość, nieprawidłowa średnica wpisana w CAM oraz pozostawanie narzędzia w narożniku. Należy też unikać oceny procesu wyłącznie na podstawie prędkości posuwu — liczy się stabilne usuwanie materiału i koszt wykonania detalu.
Ważne
Podane zasady mają charakter ogólny. Ostateczne parametry zależą od narzędzia, płytki, materiału, obrabiarki i mocowania. Przed produkcją seryjną wykonaj kontrolowaną próbę.